MACAM AWAK!

awk....nak dengar satu cerita tak?

sebenarnya saya banyak berbohong pada diri saya. Saya janji dengan mak bapak saya bila saya masuk U saya nak blajar rajin-rajin, tak nak ada apa-apa pun yang akan ganggu saya dan pelajaran saya... Matlamat saya cuma satu.. UNTUK BERJAYA...macam awak!

Tapi, awk nak tahu sesuatu tak? mak bapak saya bangga sangat bila dapat tahu saya dapat masuk U. ye lah saya anak sulung mereka, jadi sayalah harapan keluarga saya...Adik-adik saya ramai awk tahu tak... Hidup saya pulak bukannya senang macam orang lain. Saya susah, bapak saya petani sawah je, mak saya pulak tolong cuci kain rumah orang-orang kaya, macam keluarga awk...


tapi saya tak pernah nak malu dengan keluarga saya. Walaupun hidup kami menumpang di tanah pusaka orang lain, saya tetap bersyukur, saya masih lagi ada keluarga...saya tengok keluarga orang lain happy semacam jea, apa yang mereka nak semua dapat. kasut baru, jam baru , beg baru, basikal baru...semualah....pendek kata cakap jea semua dapat.... Tapi saya? untuk bermimpi sekali pun belum tentu dapat!
ye lah macam awak!

awk...saya tak cemburukan awk, langsung pun tidak! tercubit di hati ini pun tidak. Saya tak pernah nak menyimpan niat utnuk cemburukan sesiapa walaupun setiap hari saya berkaki ayam ke sekolah, baju saya tercompang camping tidak bergosok macam baju awk....sebab saya tahu saya tak mampu macam awak...


awak....maafkan saya selalu menipu awak...saya tahu walaupun awak anak orang kaya, ayah awak ketua kampung, orang terhormat kat kampung kita tapi awk baik...awak selalu cari jalan nak kawan dengan saya tapi saya nak mintak maaf saya tak boleh berkawan dengan awak....saya tak sesempurna orang lain....ye lah macam awk!

tapi awak tak pernah putus asa, selalu awk datang pondok buruk saya ajak saya bermain, sampaikan mak awak marah-marah awak suruh balik. Masa tu saya tipu awak, saya cakap saya nak buat kerja sekolah, Saya tipu awk lagi...maafkan saya yea awak..sebenarnya saya kene jaga adik-adik saya yang masih kecil. Mak saya kene kerja kuat sebab kita kan nak periksa besar, jadi perlu duit banyak nak bayar yuran sekolah. Saya kene masakkan u ntuk adik saya...kalau saya keluar bermain dengan awk mesti adik saya lapar...kesian kan awk kat adik saya, makan pun tak cukup. bukan macam awak...


awak kehidupan saya tempuhi dengan berani..kalau dinihari awak tengan nyenyak tidur, saya kene turun sawah...tarik kerbau Pak Ali yang ayah saya pinjam untuk membajak...ingat tak masa dulu mana ada mesin macam sekarang...kalau kami tak pinjam kerbau Pak Ali awal-awal tentu nanti susah pulak dia nak guna...saya tahu ayah saya tak nak menyusahkan orang lain...tapi hidup kami terpaksa awak...sebab tu kalau awak selalu tanya saya kenapa saya selalu mengantuk tersengguk-sengguk dalam kelas, saya akan bohong awak lagi.. saya cakap semalam saya ulang kaji..tapi hakikatnya tidak...saya tiada masa untuk buat itu walaupun hati saya memang nak ulangkaji, buat latihan tambahan...sebenarnya awak,malam-malam tulah jugak saya buatkan kuih untuk dihantar ke sekolah esok pagi, semua nya nak bantu keluarga saya...awak...maafkan saya yea, sebab saya bukan macam awak...


awak, saya ingt lagi bila kita sama-sama berjaya dalam peperiksaan, saya dapat tinggi jugak 4A tp awak 5A, semua org puji awak...tahniah awak..awak dah lah cantik, bijak , baik hati pulak....beruntung awak...teringin saya nak jadi awak, tapi saya pikir kalau saya jadi awak, awak kene jadi sayalah! hmmm, tak nak lah saya, saya tak suka jari halus awak tu kotor dengan tanah sawah...biarlah awak di rumah mewah awak....saya redha,mungkian ada hikmah semua ini...

masa last kita sekolah tiba-tiba awak datang kat saya...saya terkejut! saya tak suka awak buat macam tue.Awak bagi saya sebuah kotak...awak cakap ambillah..saya segan nak terima, maklumlah selama ni mana ada orang pernah bagi hadiah kat saya. Kalau ada pun awak sorang je lah.. tu yang saya musykil sangat dengan awak nih....mana mungkin orang kampung miskin macam saya nak berkenalan dengan awak.....


awak sebab awak cakap barang yang awak bagi tue amanah seseorang untuk saya..jadi saya terpaksa terima...sebab amanah tak boleh main-main..mak saya selalu pesan, amanah kene jaga, janji kena terpatri.....awak pesan barang tue jangan buka dan mesti simpan elok-elok sampailah saya habis belajar. Kalau saya pergi mana-mana pun barang tue kene bawak sama...awak sunguh-sunguh bagi tau saya...awak menangis depan saya sebab saya tak nak ambik...saya serba salah...jadi saya pun terima, walau hakikatnya saya berbohong pada awak sebab sebenarnya kerana pesanan mak saya tulah saya ambik kotak tu....awak..sampai sekarang saya masih simpan....saya harap awak dapat ambik balik amanah awak nie....kotaknya masih elok lagi...


awak....saya tak pernah nak tahu pun apa yang ada dalam kotak tu, lagipun tukan amanah awak...awak, lepas UPSR dulu awak dapat masuk MRSM, bangganya mak ayah awak...tapi saya tak boleh pergi jauh, mak dan ayah saya perlukan saya. Saya cuma sambung belajar tingkatan 1 kat sekolah menengah berdekatan ni je...tak pe, walaupun awak jauh saya doakan awak akan terus berjaya....

masa semakin kian berputar, saya macam biasalah kerana kemiskinan, saya tiada kawan dan tiada siapa pun yang nak berkawan dengan saya... Tapi saya tak pernah ambik kisah pun semua tue, sebab saya masih ada awak, walaupun kita jauh, masa tu awak kat Seremban dan saya pulak kat kampung ni aja, awak tetap hantar surat. Tapi kadang-kadang ada surat awak tak terkirim pada saya. Hmmm, tak apalah saya tak kisah pun, mungkin awak exam kot masa tu....saya pulak cuma dapat hantar beberapa keping ajea surat pada awak, maafkan saya yea sebenarnya duit untuk beli setem tu saya guna untuk beli makanan keluarga saya, saya harap awak faham...lagipun awak tak kisah pun, terima kasih awak kerana memahami saya...awak tahu kan saya tak macam awak...


awak...setiap kali peperiksaan saya selalu dapat yang terbaik, alhamdulillah...awak tahu kan cita-cita saya bukan untuk makan gaji tinggi tapi saya nak jadi seorang yang bercita-cita...saya selalu kene gelak dengan kawan-kawan dalam kelas sebab orang cakap saya tak ada cita-cita, tak pe saya bersabar...bukan ke awak jugak pesan pada saya supaya terus banyak bersabar?

hmm....hidup saya mula berubah bila saya sambung belajar sekarang, kat U awak...tapi saya sedih tengok mak ayah saya, kalau boleh saya tak nak berpisah dengan mereka, tapi untuk kebaikan keluarga saya, saya terpaksa pergi....Jauh awak...bukan kat dalam negara kita ni, tapi kat luar negara...Alhamdulillah awak saya jadi pelajar terbaik SPM negeri saya...ini semua hadiah yang paling bernilai pernah saya bagi kat keluarga saya dan tak lupa awak!

awak pulak tak kurang hebat kan! awak dapat masuk U jugak...Dulu saya ingat lagi awak minat sangat tolong rawat orang sakit...awak cakap kalau tak jadi jururawat, jadi doktor pun boleh jugak....tak pun pembantu doktor jea,tapi time kite dulu MA mana ada pempuan kan...tak apalah saya doakan awak berjaya dalam apa juga bidang yang awak pilih, awak cakap doa orang sakit ni makbul,sebab tu awak nak rawat mereka dan awak tak kan lupa untuk mintak mereka doakan hidup awak selalu. Awak, saya kagum dengan awak, sebab awak memang baik hati, tentu ramai yang akan doakan awak termasuk saya....hmm..tak ramai orang macam awak!

awak...duduk di tempat orang banyak tak sam macam duduk kat tempat sendiri kan? kat sini macam-macam budaya ada, tapi tak perlulah saya bagi tahu kat mana yea, biarlah menjadi rahsia antara saya sahaja...awak ingat tak lagi masa saya nak berangkat pergi, saya rahsiakan pemergian saya dari awak, yang tahu cuma keluarga saya dan penaja saya saja. Lagipun saya tahu, tak akan ada sesiapa yang ingin tahu perihal kehidupan saya...tak macam awak! Saya mintak maaf yea pada awak sebab lepas jea dari hari result SPM tu keluar saya terus menghilang, sampaikan mak saya cakap awak datang rumah saya senyap-senyap nak tahu result saya...

mungkin awak kecewa dengan saya, tapi bukankah kita semakin matang...Saya mesti pergi jauh dari awak lagipun kita tak ada ikatan...Maafkan saya, saya buat semua ini kerana sesuatu, ianya lebih agung dari segalanya...Tapi saya akan bawa semua semangat yang pernah awak bagi pada saya,satu masa waktu kita kecil dulu...


awak...suasana kat sini lain sangat,tapi walau jauh mana saya duduk sekarang nie saya tetap cintakan negara saya, nikmat Islam dan iman dalam negara kita terlalu indah...Sujud syukur dan mohon supaya dipermudahkan segala urusan saya selalu saya panjatkan pada-Nya, bagi saya Dialah perancang hidup saya sebenarnya, dan saya hanya melakonkan watak atas rancangan-Nya... saya rasa bertuah dan bangga dapat lahir menjadi watak saya sekarang...Alhamdulillah.

awak.... saya akan tamat belajar tak lama pun lagi....dah lama saya rindu untuk tengok wajah mak ayah dan keluarga saya...Saya nak pulang ke kampung yang lama saya rindu.... balik nanti pun saya dah dapat kerja, alhadulillah saya bakal bekerja di syarikat di Kuala Lumpur, dalam bahagian pembangunan..insyaallah saya nak bina banyak bangunan dengan ciri-ciri islamik yang indah dan unik...Cita-cita saya untuk jadi orang yang bercita-cita akan tercapai tak lama lagi, biarlah apa juga pekerjaan saya sekarang,apa yang saya mampu dengan izin-Nya saya berjaya menggengam kejayaan yang saya idamkan selama ini.Hidup keluarga saya juga berubah....Adik-
adik saya juga berjaya mengejar cita-cita mereka...


awak....hidup saya sekarang sangat gembira, walaupun tanpa kawan-kawan....tapi saya ada seorang 'kawan' yang setia menemani saya sepanjang hidup di dunia ini iaitu awak...saya harapkan lagi awak bakal menemani saya lagi di sana...risikan daripada keluarga saya mengharukan awak...awak ingat saya dah lupakan kawan seperfahaman saya nie yea?saya ingat lagi masa saya belajar dulu, di tahun akhir saya menyuarakan pendapat saya meminang awak pada ibu bapa saya. walaupun tanpa saya pertunangan itu berjalan lancar...Biarlah saya tak dapat melihat awak, saya tak ingin gambar-gambar pertunangan awak dikirim pada saya,biarlah ibu bapa saya yang melihat kecantikan yang awak miliki...bagi saya wanita sememangnya diciptakan Tuhan dengan indahnya cantik!ya..macam awak!


awak...tarikh pernikahan kita pun tak lama lagi kan...3 hari jea dari tarikh saya sampai ke tanah air kita...saya akur tarikh keramat tu, sebab itu pilihan ibu bapa kita....segala persiapan kita mungkin sekarang ibu bapa kita juga yang aturkan...terima kasih awak sudi menjadi suri hidup saya! saya tak akan cari orang lain selain awak sebab awak macam awak!


masa saya balik nanti saya akan pulangkan balik barang amanah awak ni yea...
.....................................................................................

maafkan saya awak,saya mesti ruangkan waktu disini seketika...Dah lama saya tinggalkan cerita saya ni,sebab ada orang lain nak tahu apa barang amanah awak tu...tapi awak cakap barang itu amanah,jadi tetap menjadi amanah untuk saya...

sekarang, saya dah ramai kawan, tapi awak tetap 'kawan hati' saya sampai bila-bila...awak tetap sah untuk saya walaupun di sini awak tiada suara dan tiada berita tentang awak...biarlah saya sorang jea yang tahu, sebab saya kan suami awak!

kerja awak berat kan, kesian saya tengok awak balik petang selalu.Ye kerja doktor memang payah, tapi awak bijak,bahagikan masa awak dengan saya...terima kasih ye awak...saya harap nanti anak-anak kita bakal mengekori awak yang indah, cantik dan sempurna pada pandangan saya...

awak.....saya renung kotak amanah awak tue sekarang, cantik lagi...saya tak sangka rupanya awak lagi pandai mengintai hidup dari saya,amanah awak terlalu indah, saya bertuah dapat jaga amanah awak tu walaupun ke mana saya pergi pun saya bawa, amanah tu dah jadi sebati dengan jiwa saya nie....

terima kasih awak,selain ibu bapa saya awak juga amat berharga pada saya, sekarang saya dah tak malu dengan awak lagi. Saya dah punyai banyak waktu untuk bersama awak...saya sayang dan cintakan awak sampai akhir hayat saya...Izinkansaya untuk menjadi suami yang selalu bertakhta di hati awak...

sekarang, saya nak buka amanah awak nie...sebab masa untuk saya menyimpannya makin hampir...saya nak buka yea depan awak nanti...biar kita sama-sama terkejut....

AWAK...saya nak buka nie barang amanah awak dulu...dah hampir 10 tahun kot dengan saya nie..sekarang saya nak buka...

1...2...3....YA ALLAH!

ALLAH TAUTKAN HATI KITA KERANA-NYA

-TAMAT-